Nikt nie planuje, że będzie potrzebować tej strony — i właśnie dlatego ona istnieje. Poniższe informacje zweryfikowaliśmy w oficjalnych źródłach w lipcu 2026; numery telefonów i dyżury się zmieniają, więc wszędzie tam, gdzie to istotne, podajemy oficjalne linki. Nic tutaj nie zastępuje porady lekarskiej.
W nagłym wypadku: 112
Jeden numer obejmuje pomoc medyczną, policję, straż pożarną i ratownictwo morskie, za darmo z każdego telefonu, przez całą dobę. Kanaryjskie centrum 112 odpowiada po hiszpańsku, angielsku, niemiecku, francusku i włosku, a dla kilkudziesięciu kolejnych języków ma tłumaczy. Dzwoń przy bólu w klatce piersiowej, objawach udaru, trudnościach z oddychaniem, silnym krwawieniu lub utracie przytomności; najpierw podaj lokalizację (ulica i nazwa osiedla; miejscowość to Puerto de Santiago, gmina Santiago del Teide) i nie rozłączaj się. Na wodzie 112 też działa; bezpośredni numer Salvamento Marítimo to 900 202 202, a łodzie używają kanału VHF 16.
Gdzie naprawdę są szpitale
- Najbliższy całodobowy oddział ratunkowy (prywatny): Hospital Quirónsalud Costa Adeje w San Eugenio (jakieś 25–30 minut) — przyjmuje bez zapisów, dorosłych i dzieci. Hospiten Sur w Playa de las Américas (około 30–35 minut) to działający od lat prywatny szpital nastawiony na turystów, wielojęzyczny i przyzwyczajony do rozliczeń bezpośrednio z ubezpieczycielami turystycznymi.
- Najbliższy publiczny SOR: Hospital del Sur w El Mojón, Arona (jakieś 35–40 minut) — pełny całodobowy oddział ratunkowy dla dorosłych i dzieci, przyjmujący około sześćdziesięciu tysięcy pacjentów rocznie. Wielkie szpitale referencyjne wyspy (La Candelaria, HUC) są ponad godzinę drogi; w najpoważniejszych przypadkach o tym, dokąd trafisz, decyduje karetka.
- Nocą i poza godzinami w okolicy: najbliższy Los Gigantes publiczny nocny punkt pomocy doraźnej (urgencias) jest w Alcalá (od wieczora do rana), a w dzień pilne przypadki przyjmuje przychodnia w Guía de Isora. W razie wątpliwości dzwoń na 112, zamiast jechać pod zamknięte drzwi.
EKUZ: co naprawdę obejmuje
EKUZ, czyli Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, daje ci prawo do niezbędnego z medycznego punktu widzenia leczenia w hiszpańskim systemie publicznym na tych samych zasadach, jakie mają mieszkańcy. Kartę wyrobisz za darmo w NFZ: elektronicznie przez IKP lub aplikację mojeIKP albo w dowolnym oddziale funduszu; załatw to przed wylotem. Działa wyłącznie w placówkach publicznych: w centro de salud (w Puerto de Santiago, przy Calle El Herrador, jest małe consultorio; to gabinet lekarski, nie punkt ratunkowy) i w publicznych szpitalach takich jak Hospital del Sur. Miej przy sobie kartę i paszport albo dowód. Rzecz najważniejsza: większość przyjmujących bez zapisów klinik z szyldem „urgencias” przy kurortach to placówki prywatne — tam EKUZ nie działa, a bez ubezpieczenia zapłacisz z góry.
Za leki na receptę zapłacisz z EKUZ hiszpańską dopłatę (copago) w aptece: osoby w wieku produkcyjnym płacą zwykle około połowy ceny, zależnie od dochodu, a emeryci z UE około 10%. Karta nie obejmuje leczenia prywatnego, planowej stomatologii ani transportu medycznego do Polski, a ten potrafi kosztować tysiące euro; stąd standardowa zasada: „EKUZ plus prywatne ubezpieczenie turystyczne — nie zamiast”. Jeśli w publicznej placówce zapłacisz z własnej kieszeni, pieniądze możesz odzyskać po powrocie, składając w NFZ wniosek o zwrot kosztów.
Apteki: pierwszy przystanek w drobnych sprawach
Hiszpańscy aptekarze radzą sobie z drobnymi dolegliwościami z prawdziwą fachowością, a sporo leków, które gdzie indziej wydaje się tylko na receptę, tutaj kupisz bez niej (antybiotyków, oficjalnie, nie). Na miejscu: jedna apteka jest przy Calle Flor de Pascua w samym Los Gigantes, druga, z długimi godzinami w dni robocze, przy Avenida V Centenario w Puerto de Santiago, a najbardziej przydaje się ta przy Playa de la Arena, otwarta codziennie, także w niedziele. Nocą apteki są zamknięte, ale nigdy nie zostajesz bez żadnej: dyżurują na zmianę, więc gdzieś między Santiago del Teide a Guía de Isora zawsze któraś czuwa, codziennie inna. Każda apteka wywiesza w witrynie adres dzisiejszego dyżuru, a pełny grafik znajdziesz na coftenerife.es.
Podróżujesz ze stałymi lekami? Weź więcej, niż potrzebujesz, trzymaj wszystko w oryginalnych opakowaniach i miej kopię recepty albo zaświadczenie od lekarza. Jeśli zapas mimo to się skończy, przygotuj się na jeden dodatkowy krok: polska recepta jest receptą unijną i jako recepta transgraniczna może zostać zrealizowana w hiszpańskiej aptece bezpośrednio, o ile zawiera dane wymagane przy realizacji za granicą; w praktyce jednak większość przyjezdnych potrzebuje najpierw krótkiej konsultacji na miejscu i hiszpańskiej recepty, w prywatnej klinice (jakieś 50–100 €, po angielsku, stan na lipiec 2026) albo, z EKUZ, jako pacjent tymczasowy w publicznej przychodni w Puerto de Santiago. Jeden twardy wyjątek: leki kontrolowane, takie jak opioidy, tabletki nasenne, benzodiazepiny i leki na ADHD, bardzo trudno tu uzyskać na nową receptę — zabierz pełny zapas i zaświadczenie od lekarza.
Drobiazgi, na szybko
- Oparzenia słoneczne — cień, chłodny prysznic, balsam po opalaniu i woda; zachodnie wybrzeże to najgorętszy zakątek wyspy, a dzieci potrafią się spalić nawet przez chmury.
- Meduzy: wyjdź z wody, przemyj miejsce wodą morską (nigdy słodką), nie trzyj; potem ratownik albo apteka, a przy problemach z oddychaniem 112.
- Jeżowce — klasyka skalistych wejść do wody: pęseta na widoczne kolce, moczenie w gorącej wodzie na ból, dezynfekcja, a gdy kolce siedzą głęboko, wizyta u lekarza.
- Stomatologia: wielojęzyczne kliniki dentystyczne w Los Gigantes i Puerto de Santiago reklamują nagłe terminy; zadzwoń wcześniej.
Fot.: Ronny Siegel, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons